Bedenken van concept voor zeepwinkel.

Bij mijn post van 18 april 2008 met de titel Presentatie kwartaal 3 crosslab, kon je al lezen dat ik een concept had bedacht voor een zeepwinkel.

Bij dit concept moesten we zintuigen prikkelen en eigenlijk gebruik maken van datgene wat we in kwartaal 3 over zintuigen hadden geleerd.

Mijn idee was om uit te gaan van een paar thema’s waarmee je de stijl van een vrouw kan omschrijven, zoals sporty, sexy en girly.

Ik zocht bij deze thema’s prikkelingen voor de zintuigen. Mijn idee was om uit te gaan van twee ruimtes per thema. In de eerste ruimte worden veel zintuigen geprikkeld, maar je kan hier niets zien. Het idee hierachter is dat je vaak al van verschillende objecten een visueel beeld in je hoofd hebt. Ik wil dit stimuleren door allemaal prikkelen op je af te sturen die te maken hebben met het object/style die ik wil uitdrukken, zodat je zelf een visueel beeld ontwikkeld zonder dat je het object (in dit geval de stijl) hebt gezien. In de tweede ruimte krijg je ook je zicht terug en kun je zien of je visuele beeld klopt met datgene wat ik wilde neerzetten.

Zo krijg je bij sporty in de eerste ruimte te maken met nepgras tegen muren,vloeren en plafond (tast). Je ruikt zweet en gras (reuk) en je hoort piepende gymschoenen in een sportzaal, stuiterende ballen (gehoor). Je ziet dus echter niets, maar het is de bedoeling dat je wel een visueel beeld creeert dat het over sport gaat. In de tweede ruimte kom je in een soort sportzaal terecht. De zeep is er dan in verschillende soorten die allemaal te maken hebben met sport. Zeep om goed de zweetgeur weg te krijgen, zeep in de vorm van een sportatribuut of een sportief geurtje.

Het zelfde idee geld voor de andere twee thema’s. De uitwerking hiervan is terug te vinden in de post van 18 april 2008, kwartaal 3 crosslab.

In het 2e semester zijn we doorgegaan met het ontwikkelen van een concept voor een zeepwinkel maar dan in groepsverband. Ik heb samen met Aukje, Mariska, Merel en Nona een groep gevormd. We hebben al onze concepten bij elkaar gelegd en gekeken wat we wilden gebruiken en waar onze interesses lagen.

We hebben besloten om kleurrijke dierenzeepjes te maken die ook nog eens eetbaar zijn. Het concept moest wel kinderen aanspreken, dus het moest speels zijn, maar ook interactief. Gebruik maken van nieuwe media, maar toch de kinderen zelf ook actief bezig laten zijn. En we wilden de kinderen zelf een zeep laten samenstellen door te kiezen voor een dierenvorm, een smaak en een kleur.

We begonnen met brainstormen. We wilden eerst verschillende ruimtes, deze verbinden door  iets actiefs en in de ruimtes zintuigen prikkelen. Toen kwam het idee van een soort game, een computer game zoals bijvoorbeeld Mario (Mario world). Een soort game creeeren met verschillende ruimtes en het gebruik van pogingen om naar de volgende ruimte (level) te mogen. Op het eind had je dan een keuze gemaakt tussen verschillende dierenvormen, smaken en kleuren zodat je zeep kon worden samengesteld. We wilden in 1 ruimte dan een 3D ruimte creeeren, een beetje zoals de Wii, hiermee rondzwaaien en dan bijvoorbeeld dingen vangen.

Uiteindelijk hebben we het idee vereenvoudigt. De pogingen werden keuzes. En het aantal keuzes dat ze konden kiezen werd naar drie terug gebracht. 3 keuzes voor smaak, dierenvorm en kleur. Dus uiteindelijk 27 verschillende zeepmogelijkheden. We besloten 1 ruimte te maken die interactief moest zijn en dus ook nieuw media moest bevatten, maar we wilden niet de kinderen lui achter een computer zetten.

We hebben gekozen om op de muren en het plafond een soort film af te spelen, een gameworld, waar de verschillende mogelijkheden langs komen. De verschillende dierenvormen, smaak en kleur komen omstebeurten, zodat het nog een beetje overzichtelijk is voor de kinderen.

De kinderen lopen op een soort springkussen, bestaande uit verschillende delen in verschillende kleuren. Ze krijgen een handschoen aan met een soort chip erin en met deze handschoen kunnen ze al springend de verschillende mogelijkheden aanraken. Deze keuze word dan geregistreerd op de computer en hiervoor word dan uiteindelijk een zeepje gemaakt die ze zelf uit een trekmuur kunnen ophalen.

Links de interactieve ruimte met springkussen, op de zijkant kunnen de ouders of wachtende kinderen op beeldschermen alles volgen wat binnen in de ruimte gebeurd. Rechts de balie en trekmuur waar ze hun zeep uit kunnen halen.

Zeepconcept presentatie.

eindpresentatiecrosslab1

De presentatie van het concept dat we in groepsverband hebben gemaakt voor een zeepwinkel.

23 juni 08 Baby

Mijn buurjongen heeft in januari een kindje gekregen. En sinds dit weekend heeft hij een box waar hij lekker in kan liggen en spelen in de woonkamer.

Hij heeft allemaal kleurrijke speeltjes, wat aantrekkelijk is voor babys. Je merkt dat hij zijn zintuigen nog erg aan het ontwikkelen is. Zo kon hij eerst nog niet echt kijken, maar nu staart hij je gewoon echt aan. Hij gaat af op geluidjes, zo vind hij ook de tv heel interessant. Hij lijkt nu al een tv verslaafde, want zo gauw het geluid aan is en hij het beeld ziet bewegen blijft hij geobserdeerd naar het scherm staren.

Hij word nu erg snel afgeleidt, als je hem de fles geeft moet je hem gewoon in bedwang houden. Zijn hoofd draait alle kanten op, hoort hij tv kijkt hij daarna, ziet hij opeens mijn buurjongen in een fel shirt dan blijft hij daar na kijken.

Hij heeft ook een hele leuke speelbal, die rolt automatisch en heeft verschillende dieren en figuren die je in kunt drukken en die dan een geluidje en licht geven. Het zijn geen uitstekende knoppen, maar ze zijn in de bol weggewerkt voor het rollen, en toch weet hij al de knopjes te vinden en het te raken.

Erg leuk om te zien hoe hij steeds meer zintuigen gaat gebruiken en ontwikkelen.

Experiment: opeens blind of doof?!

Om te onderzoeken hoe het nu voelt als je opeens doof of blind bent en wat dit doet met je andere zintuigen, moesten we voor het vak crosslab geblinddoekt of met oordoppen in door de stad lopen en kijken hoe je dit ervaart en wat je opvalt.

 In het centrum geen zicht en geen gehoor.

We zijn vanuit onze school bij station rotterdam blaak, naar de willemsbrug gelopen en vandaaruit langs het marktplein bij station blaak langs de meent naar dudok en van daaruit door naar station rotterdam centraal.

Het stukje van school tot aan de willemsbrug heb ik met oordoppen in gelopen, het stukje rond de willemsbrug zelf heb ik geblinddoekt gelopen, hieronder mijn bevindingen.

Willemsbrug:

Zien:

Je hoort geen verkeer meer naderen en kijkt daarom meer om je heen. Vooral waar wandel&fietspad niet duidelijk gescheiden zijn ga je snel achterom kijken. Je let meer op dingen om je heen, maar toch werd dit in de groep als minder storend ervaren omdat tegenwoordig je vaak al met een koptelefoon op muziek loopt te luisteren en dan dus ook niets van de omgeving hoort. Het is meer dat je bij oversteken meer oplet, en soms even achterom kijkt, maar erg veel meer opletten deed ik niet echt.

 

 

 

 

Horen:

Water: ruizen en tegen rotsen slaan. Wind, vlag die wappert en tegen paal slaat. Meeuwen.

Je hoort het verschil tussen vrachtwagen, auto en brommer. Hoe ze over de brug rijden (kedeng kedeng).

Geluiden die je eigenlijk normaal niet opvallen, hoor je nu wel erg goed. Normaal hoor je vooral gewoon de auto’s terwijl je nu zelfs het water hoorde en de wind.

 

Tast:

Je zoekt onder het lopen houvast aan muren en relingen. En tast traptreden af. Vooral een trap af lopen is erg eng, je weet niet goed wanneer je er bent.

 

 

Bij de Willemsbrug was de omgeving, afgezien van het verkeer, nog vrij rustig. Bij rotterdam centraal aangekomen merk je echter de chaos. Hier was ik geblinddoekt en al zie je niets, je voelt gewoon dat er veel om je heen gebeurd en er mensen langs je heen gaan.

 

 

Station:

Horen:

Wieltjes van koffers, voetstappen.

Gekras en gebroem van de bouwwerkzaamheden.

Omroep, geschreeuw.

 

Ruiken:

Verschroeide lucht (bouw?).

Brood, patat.

 

 

 

Wat opviel bij dit experiment was dat als je ene zintuig het niet doet, je andere zintuigen opeens beter lijken te functioneren, alsof ze de klap willen opvangen. Net zoals wanneer je een lui oog hebt en je goede oog afplakt, dan gaat je luie oog harder werken om beter te zien, zodat je zicht hetzelfde is als wanneer je goede oog niet bedekt is. Je lichaam heeft het dus wel door en probeert zichzelf ook weer tot de 100% te laten functioneren.

 

Het was een erg leuk experiment om te doen. Het niet kunnen zien was wel erg eng soms, maar omdat je begeleiding erbij hebt, die weliswaar je niet kan horen, maar je toch in de goede richting duwt, wat scheelt voor de angst dat je tegen een paal oploopt. Maar toch moet je wel erg vertrouwen op de ander, want diegene is op dat moment je zicht of je gehoor. Het lijkt me dus heel eng als je geen begeleiding hebt, maar in je eentje zonder zicht of gehoor moet lopen. Zonder gehoor is qua lopen van het ene naar het doel nog wel te doen, maar zonder zicht is dit voor mijn gevoel vrijwel onmogelijk. 

 

Wonderbaarlijk ook dat als je bedenkt dat blinde mensen vaak een blindegeleidehond hebben dus das zo getraind zijn dat ze je met alles kunnen helpen.                          

Opeens blind of doof?!

Moeilijk voor te stellen als al je zintuigen het doen, maar wat als één van je zintuigen er opeens mee ophoudt? Hoe ervaar je het als je opeens niet meer kan zien of horen?

Een paar jaar terug ben ik een keer aan mijn ogen geopereerd, waardoor ik een hele dag niets kon zien. En dit vond ik een hele enge ervaring. Ik was gewoon in mijn eigen huis, waar je verwacht dat je toch alles weet te vinden. Maar het was veel aftasten en met handen voor je uitlopen, want voor je het weet zit je met je neus tegen de muur aan of met je scheenbeen tegen een krukje.

Wat ik wel merkte was dat ik meer mijn andere zintuigen ging gebruiken, en dan met name mijn gehoor. Als je iets zoekt ga je op geluiden af en geluiden waar ik normaal nooit op lette of die mij nooit eerder waren opgevallen hoorde ik nu opeens wel.

Het was in ieder geval een hele opluchting toen ik de volgende dag beetje bij beetje mijn zicht weer terug kreeg. Maar het laat je wel nadenken. Zicht is zo normaal als je kan zien, je staat er niet bij stil dat het voor sommige mensen helemaal niet zo normaal is. Je kunt wel je reuk en gehoor gebruiken, maar zonder zicht is de wereld wel heel kaal. De hele dag zie je niets van je omgeving, je kan niets lezen of bekijken, alleen dat gene wat je in gedachten visueel bedenkt.

En dan doof zijn, iets wat misschien minder erg lijkt dan blind zijn, maar wat echt heel erg vervelend en onhandig is. Je kunt niet zomaar een gesprek met mensen beginnen of iemand op straat naar de weg vragen, want ja je verstaat bar weinig van het antwoord. En nou ben ik iemand die zowieso niet tegen stilte kan, zo gauw ik wakker word zet ik mijn muziek aan en zo gauw ik s’avonds naar bed ga moet de muziek ook weer op, anders kom ik niet in slaap. En als je in diepe slaap bent, maar je hoort niets maar je hebt wel in de ochtend heel vroeg een afspraak, hoe moet dat dan?! want je kunt de wekker wel zetten, maar als je hem niet hoort afgaan heb je er natuurlijk ook weinig aan.

In stille omgevingen word ik gek en nerveus. Ik moet geluiden om me heen hebben, als ik alleen thuis ben staat standaar de radio of tv aan, puur voor de geluiden. Loop ik van mijn flat even naar beneden om daar buiten het afval weg te gooien, zelfs dan pak ik even mijn mp3 zodat ik er een muziekje bij heb om de trap op en af te gaan.

Naast dat niets horen niet echt lekker voor mijn gemoedsrust is, ik snap ook echt niet dat sommige mensen totale stilte rustgevend vinden, want ik wordt er echt helemaal gek van, is het ook niet echt veilig. Waarschuwingen hoor je niet. Je alarm niet horen en je verslapen is 1 ding, maar een auto niet horen naderen en ook het waarschuwende getoeter niet, is natuurlijk levensgevaarlijk. Als je blind bent hoor je nog het naderen, dan kun je het misschien nog in schatten, als je doof bent niet. En ja natuurlijk heb je dan je zicht, zodat je alles in de gaten kan houden, maar je kan natuurlijk moeilijk de hele tijd rondjes draaien zodat je van alle kanten ziet wat er om je heen gebeurd.

Ook voor je sociale contacten is het niet echt bevorderend. Als je blind bent kun je moeilijk op mensen afstappen, want je weet niet wie het is, hoe degene eruit ziet, je kunt geen inschatting over diegene maken. Ben je doof dan word het moeilijk een conversatie te beginnen. Al hoort in bijvoorbeeld een disco bijna niemand elkaar en je schijnt dan wel de bas te kunnen voelen, dus je kunt dan ook nog een beetje meedansen en met handen en voetenwerk wat duidelijk maken.

Beide hebben dus een nadeel, maar bij beide vang je wel het zintuiglijke verlies op door middel van een ander zintuig. Wat je dan beter gaat ontwikkelen en gebruiken.

04 april ‘ 08 Zien met je handen?!

Kun je zien met je handen?
we hebben in het college onderzocht of je kan zien met het tastzintuig.
Dit naar aanleiding van een onderzoek van Maarten Wijntjes.

We hebben 5 zintuigen: zien, gehoor, reuk, smaak en tast.
Ze werken allemaal samen met elkaar, maar de tast is het enige active en passive zintuig.

Wat is nou het verschil tussen zien en tast?
Zien doen we van een afstand, terwijl de tast van dichtbij gebeurd. Je kunt niet iets voelen wat 10meter verderop staat.
Bij beide zintuigen kun je eigenschappen van materialen benoemen, alleen de manier waarop is anders. Bij zien kun je de kleur aangeven, glimmendheid. We kunnen soms ook zeggen of het hard of zacht is, maar dat is omdat we het materiaal dan herkennen. We hebben het vaker gezien en weten welke eigenschap erbij hoort.
Bij de tast kun je niet eigenschappen zoals kleur en glimmendheid aangeven, maar we kunnen wel beschrijven of het hard/zacht is, koud/warm, ruw/glas, zwaar/licht etc. Terwijl we deze eigenschappen bij zien alleen kunnen voorstellen, o.a. door herkenning van het materiaal.

We hebben vaak al een visueel beeld van een onderwerp, we kunnen het dan benoemen omdat we het herkennen, we hebben het al vaker gezien. Maar wat als je niet kunt zien? Is het dan mogelijk te zien op de tast?

Ik denk dat het er ook aan ligt of je ooit hebt kunnen zien. Dan ken je sommige voorwerpen al, de kenmerken heb je gezien en je hebt daar een visueel beeld van. Je kunt het sneller benoemen. Heb je nog nooit wat gezien, dan kan het weleens lastig worden. Terwijl er toch echt blinde mensen zijn die perspectie kunnen tekenen en andere objecten, hoe wonderbaarlijk is dat!

11 april ‘08 Trein

Nou ben ik al niet echt een ochtend mens. Stop me dan ook nog in een overvolle trein in de ochtend en je weet zeker dat ik niet bepaald lief en aardig blijf. Al die mensen die dichtbij je zitten of staan, heerlijke frisse lucht maar niet heus. Onuitgeslapen gezichten en overduidelijk monden, ook niet zulke frisse oksels. Al heb je van dit laatste meer last in de zomer in de avondspits.

Maar soms heb je van die dagen dat je geluk hebt, of tenminste dat denk je. Je kunt iets later naar school en pakt net de juiste trein (er komen er 6 per uur langs bij mijn instappunt), zodat je wonderbaarlijk genoeg een zitplaats hebt met niemand naast je!

Even lekker verder wakker worden..

Maar onder dat wakker worden beginnen er geuren tot je door te dringen, niet van de mensen om je heen die benauwend dichtbij je zijn, want je hebt ruimte om je heen, maar gewoon wat er hangt in de trein. Het ruikt naar een baby en dat is geen lieve schattige geur, wat je misschien wel verwacht als je het over een baby hebt. Maar een beetje een zure lucht en alsof er nodig een andere luier om heen moet.

Je probeert je er maar een beetje voor af te sluiten en je ogen dwalen af naar de grond. En dan zie je grote wolken stof over de treinvloer zweven. Als je nog wat beter kijkt zie je haren liggen en haren van andere mensen zien liggen, vind ik vaak niet echt fris. Ik bedoel maar, als je op vakantie bent en er zitten van de vorige vakantiegangers nog haren in het doucheputje, dan word je daar ook niet echt blij van. En alsof dat nog niet genoeg is op de vroege ochtend, ligt er ook de ’standaard’ zooi, stukjes papier, verpakkingen en zakdoekjes. Dan maar snel door het raam kijken, voor zover je er goed door heen kan kijken, want bepaald glashelder is het niet.

Misschien in het vervolg toch maar sportief de fiets pakken, wel z’on slim plan voor iemand met een ochtendhumeur en wel zo sociaal voor mijn omgeving.

Presentatie kwartaal 3 van crosslab

riske-crosslab

Presentatie over wat ik in kwartaal 3 van het vak crosslab heb geleerd over zintuigen en mijn idee voor een concept voor een zeepwinkel.

01 april ‘08 Pluisjes.

Proeven en voelen.

Als het buiten koud is, is het altijd heerlijk om een lekkere dikke sjaal om te hebben. Alleen nou heb ik een sjaal die extreem veel pluist, en dan echt heel erg wollig en pluizig. Geloof is dat zodra je wat eet met die sjaal om je gelijk een hap vol pluisjes mee eet. Het blijft overal op plakken, je handen, je kleding, je lippen. Geen succes dus, en echt lekker smaakt het ook niet.