Suikervrij snoepen.

Welk meisje houd nou niet van chocolade? of lekker snoepen. Vooral bij een lange dag op school en dan die snoepautomaat die duidelijk aanwezig is in de kantine, dat is moeilijk te weerstaan.

Het enige nadeel, wil je suikervrij snoepen dan word het lastig. Er zijn genoeg producten te vinden zonder suiker, er bestaan ondertussen al verschillende merken. Snoep, ijs, ontbijtkoek, chocola, koekjes, allemaal zonder suiker. Maar geen van deze producten vind je terug in de automaat, tenminste niets zoets. Ik had het er laatst nog met Nona over dat dat eigenlijk wel raar is, eigenlijk horen er toch ook zulke producten in te zitten, want er schijnen best veel suikerpatienten te zijn of misschien mensen die gewoon niet tegen suiker kunnen of het niet willen eten.

En heel toevallig was ik met de familie een week later in het oosten in een dorpje, waar mijn vader en buurman maar al te graag een ijsje wilden. En er viel warempel een snackbar te ontdekken. En juist in een klein dorpje bleken ze suikervrij ijs te hebben, iets wat in verhouding toch een stuk duurder is, wat je misschien wel verwacht in een grote stad, maar niet in een klein dorp. Ze hadden zelfs 3 verschillende soorten.

Veel van onze standaard producten zijn ook suikervrij verkrijgbaar. Zoals dus chocolade, wat dan gezoet is met bijvoorbeeld zoetstof of maltitolsiroop, en het smaakt gewoon precies hetzelfde. Het gekke is dat veel mensen denken dat het anders smaakt en denken dat het niet naar chocola smaakt en dit soms ook zo ervaren, maar het gekke is dat als je dan een stuk geeft ze het gewoon naar chocola vinden smaken en ze dan verbaasd zijn als het suikervrij is. Misschien dat wat je ziet of wat je in gedachten hebt bepalend is voor datgene wat je proeft.

Bij sommige producten merk ik wel enig verschil, zoals normaal suikervrij ijs wat korreliger of je hebt ook echt surrogaat chocolade wat wel een andere smaak heeft.

Het rare is dat als we weten dat iets suikervrij is we het anders vinden smaken, of naar verschillen zoeken om op te noemen, al is het maar een minimaal verschil. Misschien dat onze gedachten ons voor de gek kunnen houden net zoals ons zicht dat ook kan doen. Zo zal je minder genieten van chocola in een drol vorm, omdat je het linkt aan poep. En misschien vindt je bepaalde dingen geblinddoekt wel lekker, omdat je niet weet wat het is en het echt proeft en verder niet kan kijken naar de kleur etc.